Zo kan het gaan op de werkvloer. Een voorbeeldverhaal.
Ik ben schilder. Die woensdag deden we de kantine van een transportbedrijf en ik stond op de trap het plafond te doen.
Halverwege de ochtend werd ik duizelig. Ik had slecht geslapen en het ontbijt overgeslagen, dus ik zocht er niets achter. Nog één baan, dacht ik, dan ga ik naar beneden.
Van de val weet ik niets meer. Ik weet dat ik op de vloer lag, dat mijn schouder pijn deed en dat er mensen om me heen stonden. Ik wilde overeind. Uit schaamte vooral.
Een vrouw van de planning hield me tegen. Zij was daar BHV’er. Ze knielde naast me en zei dat ik stil moest blijven liggen en mijn hoofd niet mocht bewegen. Een collega liet ze 112 bellen. Zelf bleef ze met me praten.
Ze vroeg ook wat er vóór de val was gebeurd. Dat ik duizelig was geworden, had ik uit mezelf nooit verteld. Zij gaf het door aan de meldkamer.
Ik heb drie keer gezegd dat het wel ging. Ze heeft me drie keer laten liggen.
In het ziekenhuis bleek mijn sleutelbeen gebroken. Ze hebben daar ook uitgezocht waar die duizeligheid vandaan kwam.
Waarom de BHV’er je laat liggen
Na een val wil bijna iedereen meteen opstaan. Omstanders helpen daar graag bij en trekken je overeind. Een BHV’er laat je liggen tot duidelijk is wat er aan de hand is en vraagt wat eraan voorafging.
Bij Opleidingen.support oefen je die eerste minuten. Je leert wat je doet en welke vragen je stelt.
Wie houdt bij jullie iemand tegen die zegt dat het wel gaat?
Doe de gratis BHV-check: 7 vragen, 2 minuten, en je weet precies waar je staat.
Naar de BHV-check
